Μαμά συγνώμη...

Ένα από τα πολλά βράδια που έβρεξες το κρεββάτι σου, Νικόλα μου, σε σήκωσα για να πλυθείς και να αλλάξουμε ρούχα και σεντόνια. Όταν ντυνόσουν μου λες
- Μαμά συγνώμη που σε αναγκάζω να αλλάζεις συνέχεια σεντόνια.
- Γιατί παιδί μου, σου απαντάω, σου έχω πει ποτέ τίποτα;
- Όχι μαμά, αλλά καταλαβαίνω ότι κουράζεσαι...

Όπως σου εξήγησα σήμερα, έτσι θέλω να θυμάσαι πάντα, ότι δεν με κουράζεις μωρό μου. Εγώ είμαι και θέλω να είμαι πάντα δίπλα σου για όλα. Τα δύσκολα και τα εύκολα. Σ'αγαπώ πολύ!