28/10/10 - Πρώτη σου φορά στην παρέλαση....

Αγοράσαμε καινούργιο τζίν παντελόνι και καινούργιο άσπρο πουκάμισο και σε αφήσαμε στο σχολείο σου για να σε ετοιμάσουνε για την παρέλαση.
Ήσουνα πολύ χαρούμενος!

Πήγαμε και σταθήκαμε σε μια μεριά του δρόμου για να σε καμαρώσουμε.
Όταν είδα από μακριά το σχολείου σου άνοιξα την φωτογραφική μηχανή και σε έψαχνα και ρώταγα "τον Νικόλα μου τον βλέπετε πουθενά????"....
Και σε είδα, να κρατάς την σημαία μαζί με τους φίλους σου και να παρελαύνεις και να χαιρετάς τον μπαμπά σου που σε τραβούσε βίντεο.... και δεν χόρταινα να σε κοιτάω....

Χρόνια Πολλά ... Και του χρόνου μωρό μου...

Όλα τα χρήματα του κόσμου αγόρι μου δεν αγοράζουν το βλέμμα σου αυτό...

Λίγες μέρες μετά από τα 4α γενεθλία σου, Νικόλα μου, ένα απόγευμα σου λέω "Νικόλα μου εμείς δεν σου πήραμε δώρο φέτος στα γενέθλιά σου..." και εσύ αυτό που μου απάντησες ήταν "θα μου πάρετε του χρόνο όμως????!!!!"....
"μα όχι βέβαια... θέλεις να πάμε τώρα να διαλέξεις εσύ το δώρο σου????"
Δεν έχω λόγια να σου περιγράψω αυτό που ένιωσα μόλις με κοίταξες.... έλαμψαν τα μάτια σου... "μαμά μπορούμε να πάρουμε ακριβό δώρο???? " - "ότι θέλεις αγάπη μου. Θα διαλέξεις όποιο δώρο θέλεις"
και μου πιάνεις το χέρι και μου λές "έλα πάμε" και είχες μια ανηπομονισία στο βλέμα σου και μου κρατούσες το χέρι και μου τραβούσες ....
Όλα τα χρήματα του κόσμου αγόρι μου δεν αγοράζουν το βλέμμα σου αυτό...
Διάλεξες το κάστρο των ιπποτών με τον δράκο των PLAYMOBIL.
Σε λατρέυω μωρό μου....

πουπε μακετ...

Εχθές ήθελες να έρθεις Μελίνα μου μαζί μου στο "πουπε μάκετ"... Ησουνα πολύ χαρούμενη (και εγώ ακόμα περισσότερο) και μόλις φτάσαμε στο σπίτι και αφού με βοήθησες να ανεβάσουμε τα πράγματα (...κι όμως... ανέβασες δύο γεμάτες σακούλες με χαρτοπετσέτες και χαρτί κουζίνας !!!! - μόλις σε είδε η Λαμπρινή ... φρίκαρε.... ) μέσα στην χάρα είπες στην Λαμπρινή ότι πήγες στο "πουπε μάκετ" με την μαμα και πήρατε "παματα"...

...κεικ

...εχθές το βράδυ φτιάξαμε όλοι μαζί ένα κέικ...
Νικόλα μου εσύ κράταγες το μίξερ και έριξες τα υλικά μέσα ...
Μελίνα μου εσύ έριξες τα κομματάκια σοκολάτα μέσα στο κέικ.... αλλά δεν ήθελες να γλύψεις μετά το μπόλ... Ο Νικόλας το έγλυψε όλο....
Με μεγάλη χαρά σήμερα το πρωί φάγατε και οι δύο το κέικ που εχθές φτιάξαμε όλοι μαζί...

Σε αγαπάω μανούλα...

...όταν μου το λές αυτό, μου φεύγει η γή από τα πόδια μου και έρχεται στην αγκαλία μου....
...όταν μου λές "αγκαλίτσα μανούλα" νιώθω τα χέρια μου να μακραίνουν - να μακραίνουν και πάλι να μην είναι αρκετά μακρυά για σε χωρέσω στην αγκαλία μου....

Νικολας: ό,τι θυμάμαι

Νικόλας: Μαμά που ζούν οι κότες?
Εγώ: Στο κοτέτσι παιδί μου...
Νικόλας: Α! και οι κόκορες ζουν στο κοκορέτσι μαμά????.....
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Νικόλας: Γιαγιά εσύ γιατί τρώς??? αφού είσαι ήδη μεγάλη....
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Νικόλας (με την γιαγία στην εκκλησία πήγαν να ανάψουν κεράκι): Γιαγία τα κεράκια τα σβήνουμε δεν τα ανάβουμε....
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
tbc...

Nikola's 4th b-day

Εχθές κάναμε το πάρτυ για τα 4α γενέθλια του Νικόλα. Ο Νικόλας μου το χάρηκε πολύ. Και εγώ μαζί του... :)

Σήμερα το πρωί καθώς κατεβαίναμε τις σκάλες για να πάμε στο σχολικό μου λέει: "Μαμά πότε θα είναι ξανά τα γενέθλια μου????"

something to remember....

... και να μπορείτε να διαβάζετε εσείς (Νικόλα και Μελίνα) όταν οι αναμνήσεις μου σκουριάσουν....

Ήδη νιώθω ότι έχω χάσει πολλά όλα αυτά τα χρόνια... τόσα συναισθήματα... τόσες εμπειρίες που μου έχετε χαρίσει
και εγώ δεν κατάφερα να βρώ έναν τρόπο να τις καταγράψω για να μπορέσω να τις μοιραστώ μαζί σας...
για να μπορέσω να σας τις χαρίσω όταν εσείς θα τις έχετε ανάγκη...
γιατί όλοι έχουμε ανάγκη το παρελθόν μας... αυτές τις μικρές μοναδικές στιγμές... τους θησαυρούς μας... τους θησαυρούς μου...

έτσι δημιουργήσα αυτό το "ημερολόγιο"
για μένα και για εσάς....
σας αγαπώ πολύ